Widzew wydaje miliony, a wyniki?
Miał być szybki powrót na europejskie salony, tymczasem drugi sezon z rzędu Widzew Łódź walczy o ligowy byt. Jak to możliwe, że klub dysponujący największymi możliwościami finansowymi w całej PKO Ekstraklasie nie potrafi przełożyć rekordowych wydatków na wyniki sportowe?

Robert Dobrzycki został prezesem Widzewa Łódź na początku czerwca 2026 roku. Kilka miesięcy wcześniej wszedł do klubu jako jego większościowy udziałowiec, zyskując decydujący głos w najważniejszych kwestiach.
Nowy sternik Widzewa od samego początku nie ukrywał swoich ambicji. Od półtora roku inwestuje znaczne środki w rozwój klubu i pozyskiwanie nowych piłkarzy. Jego celem było szybkie przywrócenie zespołu najpierw do rywalizacji o czołowe miejsca w PKO Ekstraklasie, a następnie do europejskich pucharów.
Finansowa ewolucja Widzewa
Grant Thornton co roku przygotowuje raporty dotyczące finansów klubów PKO Ekstraklasy. Dzięki temu dane na temat ich wydatków nie są tajemnicą. Nie może więc dziwić, że tym razem szczególną uwagę przyciągnął Widzew Łódź.
Z najnowszej analizy wynika, że w sezonie 2025/26 klub przeznaczył na transfery 100 mln zł i niemal trzykrotnie zwiększył wydatki na wynagrodzenia pierwszego zespołu.
Najważniejsze dane finansowe przedstawiają się następująco:
• Wydatki transferowe wzrosły z 7,2 mln zł do 100 mln zł w porównaniu z poprzednim sezonem.
• Wynagrodzenia pierwszego zespołu zwiększyły się z 22,2 mln zł do 68,3 mln zł (bez amortyzacji; z amortyzacją kwota wynosi 86 mln zł).
Dla porównania, gdy Widzew był beniaminkiem w sezonie 2022/23, jego przychody wynosiły nieco ponad 38 mln zł. W sezonach 2022–2024 klub przeznaczał na wynagrodzenia piłkarzy około 50–60 proc. swoich przychodów. Było to wówczas postrzegane jako przykład zdrowego zarządzania finansami w Ekstraklasie. Później relacja wydatków do przychodów wzrosła do poziomu 150 proc.
Tymczasem sportowa rzeczywistość pozostaje dla łodzian brutalna. W sezonie 2025/26 Widzew ledwo utrzymał się w PKO Ekstraklasie, walcząc o ligowy byt aż do ostatniej kolejki. W bieżących rozgrywkach sytuacja wygląda niewiele lepiej. Zespół zajmuje obecnie czternaste miejsce, mając zaledwie dwa punkty przewagi nad strefą spadkową.
Coraz częściej pojawiają się więc pytania o zasadność i efektywność ponoszonych wydatków. W jaki sposób Widzew wydaje największe pieniądze w całej lidze i dlaczego nie znajduje to odzwierciedlenia w wynikach sportowych? Padają nawet propozycje powołania wewnątrz klubu specjalnej „komisji”, która miałaby przyjrzeć się wydatkom.
Do sytuacji finansowej odniósł się Łukasz Biernacki, dyrektor finansowy Widzewa Łódź, cytowany w raporcie Grant Thornton.
– Na wzmocnienia kadry wydaliśmy rekordowe środki, co przełożyło się też na wyraźny wzrost kosztów wynagrodzeń. Potrzeba jednak czasu, żeby te inwestycje zaczęły się zwracać – w postaci lepszych wyników sportowych, a w ślad za nimi jeszcze wyższych przychodów. Pogodzenie odważnej strategii sportowej i licznych zmian organizacyjnych z dyscypliną finansową oraz dalszym zwiększaniem przychodów komercyjnych było i pozostaje ważnym wyzwaniem w tym przejściowym okresie. W nowym sezonie nadal będziemy inwestować w jakość zespołu, ale już nie na taką skalę. Priorytetem jest przejście z etapu dużych wydatków do etapu stabilizacji – wzmacniania zespołu punktowymi transferami i w średnim terminie zwrotu z inwestycji w postaci lepszego wyniku sportowego niż w minionym sezonie – skomentował Biernacki.
Czy Widzew jest uzależniony od właściciela?
Tylko podczas zimowego okienka transferowego w 2026 roku Widzew wydał blisko 16 mln euro, czyli ponad 60 mln zł. Za te pieniądze pozyskano m.in. Ousmane’a Bukariego za 5,5 mln euro, którego nie ma już w klubie.
Można również śmiało powiedzieć, że łodzianie dysponują najdroższą defensywą w lidze. Po 3 mln euro zapłacono za Przemysława Wiśniewskiego i Steve’a Kapuadiego. Pierwszy jest reprezentantem Polski, drugi jeszcze niedawno należał do wyróżniających się zawodników Legii Warszawa. Lista kosztownych transferów jest znacznie dłuższa. W ciągu roku skład Widzewa został niemal całkowicie przebudowany.
Co więcej, choć nie minęła jeszcze połowa listopada, klub zdążył już zmienić trenera.
Zwolniono Aleksandara Vukovicia, który zgodnie z oczekiwaniami zapewnił drużynie utrzymanie w PKO Ekstraklasie na zakończenie sezonu 2025/26. Jego miejsce zajął Mateusz Stolarski. Coraz częściej pojawiają się jednak opinie, że decyzja o zmianie szkoleniowca mogła być błędem. Mimo kolejnych roszad personalnych trudno bowiem dostrzec wyraźną poprawę gry Widzewa.
– To nie jest tak, że ruszyli z kopyta albo też grają gorzej. Vuković to trener, któremu przypięto łatkę strażaka. Tylko Widzew miał walczyć o coś innego niż utrzymanie. Nie mówię o europejskich pucharach, ale przynajmniej o top 8 PKO Ekstraklasy. Okazuje się, że nie wszystko trybi w tej drużynie. Robert Dobrzycki bardzo chce już osiągać sukcesy i walczyć z najlepszymi. Odnoszę wrażenie, że jest tam za dużo indywidualności. Piłkarze jakościowo są okej, ale nie potrafią współgrać w drużynie. To zadanie właśnie dla trenera, by miał respekt i poukładał to wszystko. Ja samych piłkarzy oceniam dopiero po rozegraniu rundy lub całego sezonu. Często jest tak, że zawodnicy dochodzą do formy w trakcie rundy, co pewnie ma też jakieś znaczenie. Pamiętajmy też o puli piłkarzy kontuzjowanych – tłumaczy Krzysztof Sędzicki z TV TOYA i WP SportoweFakty.
Podobne wątpliwości dotyczące sytuacji klubu wyraża Bartosz Jankowski z TVP3 Łódź.
– Nastroje w Łodzi są mieszane. Wszyscy spodziewali się, że Widzew będzie aspirował do miana jednego z najlepszych klubów w Polsce. Wiadomo, iż organizacyjnie jest na razie daleko do Lecha Poznań czy Legii Warszawa. Ale miało się to zmieniać. A na razie niewiele zapowiada, by tak się stało. Co gorsza, wiele osób odnosi wrażenie, że klub traci tę swoją „widzewskość”, charakter, na rzecz bycia korporacją. Do tego najwyższe wydatki w lidze absolutnie nie są racjonalne. Broniłyby się tylko w przypadku awansu do europejskich pucharów. A Widzew jest blisko strefy spadkowej. Robert Dobrzycki traci pieniądze, nikomu nic do tego. On płaci i to bardziej jego sprawa. Oczywiście, że powinien mieć kogoś do pomocy. Problem jest taki, że pojawia się dużo osób, które nie do końca wiedzą, jak takimi funduszami zarządzać – dodaje Jankowski.
Stabilność finansowa i wypłacalność klubu są utrzymywane dzięki znaczącemu wsparciu większościowego właściciela, który przeznaczył na dokapitalizowanie Widzewa 143,6 mln zł. Pojawia się zatem pytanie, jak bardzo klub jest uzależniony od Roberta Dobrzyckiego i jego dalszej gotowości do finansowania działalności.
– Widzew w stu procentach nie jest uzależniony od Roberta Dobrzyckiego, ale w 80–90 proc. już pewnie tak. To pokazuje też struktura klubu. Dobrzycki przejął władzę jako prezes i widać, że chce decydować o wszystkim. Artur Płatek i Łukasz Masłowski przyszli do klubu, ale nic nie może odbyć się bez akceptacji Dobrzyckiego. On wykłada w większości pieniądze, żaden ruch nie może przejść bez jego wiedzy – zauważa Sędzicki.
– Pomysł „komisji” śledzącej wydatki Widzewa wydaje się dziwny. Wiem, że panowie z poprzedniego rozdania pozwalali chyba sobie na zbyt dużo. Być może dlatego zaufanie Dobrzyckiego wydaje się nadszarpnięte. Jednak gdy Widzew chce jakiegoś piłkarza, to wcześniej czy później raczej będzie go miał. Bardziej można przyjrzeć się wydatkom na konkretne rzeczy – dodaje dziennikarz.
Analizy finansowe i głosy płynące z otoczenia Widzewa wskazują, że tak duża skala wydatków stanowi poważne obciążenie dla budżetu klubu. Bez stałego, znaczącego finansowania zewnętrznego mogłaby wiązać się z ogromnym ryzykiem operacyjnym.
Standardy UEFA i Ekstraklasy zakładają, że wydatki na wynagrodzenia powinny stanowić maksymalnie 70 proc. przychodów klubu. Podczas gdy Lech Poznań i Jagiellonia Białystok utrzymują zdrowe proporcje finansowe, Widzew znacząco przekroczył tę granicę, pokrywając niedobory budżetowe bezpośrednimi wpłatami właściciela.
Kibice wciąż wierzą w Widzew
Mimo rozczarowujących wyników sportowych kibice Widzewa na razie wykazują dużą cierpliwość, niemal całkowicie wypełniając stadion podczas kolejnych spotkań. Pod względem frekwencji i potencjału marketingowego łódzki klub może obecnie ustępować jedynie Lechowi Poznań i Legii Warszawa. Potencjał Widzewa pozostaje więc ogromny, choć coraz trudniej ignorować rozbieżność między rosnącymi nakładami finansowymi a wynikami drużyny.
– Stadion cały czas jest wyprzedany. Pojawił się co prawda ruch kibiców, którzy deklarowali, iż nie przyjdą, by zamanifestować, że nie podoba im się to, co dzieje się w klubie. Nie szedłbym jednak w stronę twierdzenia, iż to nagły odwrót kibiców. Oni widzieli już, jak wyglądał Widzew w III czy IV lidze i jak wyglądał na tych niższych poziomach, gdy walczył o powrót – uważa Sędzicki.
Nie zmienia to faktu, że cierpliwość kibiców nie jest nieograniczona. Kolejne rozczarowania mogą zwiększać presję na właściciela, zarząd i sztab szkoleniowy.
– Pojawiają się pomruki niezadowolenia odnośnie do samego zespołu, który prezentuje się fatalnie. Tu są największe zarzuty. Jest za dużo zmian w klubie. Nie ma stabilizacji i spokoju. Robert Dobrzycki często wspominał, że to okres przejściowy. A w taki sposób po prostu nie da się przez niego przejść. Tyle rewolucji następujących po sobie za wiele dobrego nie przyniesie – podsumowuje Jankowski.